|
|
Borstvoeding is het rechtstreeks geven van moedermelk uit de melkklieren in de borsten aan een de zwangerschap worden er in het lichaam van de moeder hormonen geproduceerd die de groei van melkklieren in de borst stimuleren. Na vijf of zes maanden zwangerschap zijn de borsten voorbereid op de borstvoeding. Doordat de placenta uit het lichaam van de vrouw verdwijnt, wordt de melkproductie mogelijk gemaakt. De eerste productie heeft de vorm van een dikke, geelachtige vloeistof die colostrum wordt genoemd. Dit is de eerste melk die de baby te drinken krijgt. Colostrum is zeer rijk aan antistoffen, die de baby gedurende de eerste zes maanden van zijn leven nog niet zelf kan produceren. Het bevat weinig vet en suiker, waardoor het heel licht verteerbaar is. Na drie á vier dagen gaat het colostrum over in rijpe moedermelk. Dan komt de melkproductie goed op gang, wat de moeder tijdelijk stuwing op kan leveren. Veel aanleggen en eventueel kolven zorgt ervoor dat de productie snel afgestemd wordt op de vraag van de baby.
Vraag en aanbod
De productie van melk wordt geregeld aan de hand van de frequentie waarmee de baby komt drinken en hoeveel de baby elke keer drinkt: wat er uit gaat, wordt weer aangemaakt. Dus vraag en aanbod zijn op elkaar afgestemd. Elke keer als de baby drinkt, krijgen de borsten een seintje dat ze meer melk moeten aanmaken. Meestal drinkt de baby de eerste paar weken minimaal 7 á 8 maal per dag, maar eens in de zoveel tijd kan het voorkomen dat hij een dag lang veel vaker vraagt, zelfs tot een frequentie van elk kwartier, om te worden aangelegd aan de borst. Dit heet regeldagen en deze dienen om een nieuw evenwicht van vraag en aanbod in te stellen. Als de moeder toegeeft aan de vraag van haar baby en dus vaak de borst aanbiedt, dan zal het evenwicht zich binnen een dag tot - in uitzonderlijke gevallen - een week herstellen. Voeden op verzoek maakt regeldagen minder heftig en korter van duur.
De natuur regelt het zelf
Sommige vrouwen zijn onzeker over hun melkproductie. Het is, anders dan bij flesvoeding, niet te zien hoeveel de baby heeft binnengekregen. Het is echter niet nodig de baby voor en na de voeding te wegen. Een baby drinkt namelijk gedurende de dag niet altijd even veel (net zoals een volwassene ook niet bij elke maaltijd dezelfde hoeveelheden eet en drinkt) en bovendien heeft de baby de ene keer meer honger dan de andere keer. In plaats daarvan moet men kijken naar het aantal plasluiers en naar de groei. Een jonge baby moet minstens 8 doorweekte katoenen luiers of 6-7 wegwerpluiers gedurende een etmaal produceren. Als de baby te weinig binnen heeft gekregen, zal hij al gauw weer vragen om meer door te huilen. Door daar als moeder aan toe te geven, zal zich vanzelf een evenwicht instellen tussen vraag en aanbod, doordat de borsten van de moeder meer melk gaan produceren. Het is van belang hierbij op de natuur te vertrouwen. Wel moet de moeder voldoende drinken, meer dan zonder borstvoeding te geven. Als moeder en kind na ongeveer 2-3 weken goed op elkaar ingesteld zijn, voelt de moeder vanzelf aankomen wanneer de baby behoefte heeft aan voeding. Als de baby te lang door blijft slapen worden de borsten van de moeder erg zwaar, en zal zij de neiging hebben de baby te wekken. De baby hoeft dan maar toe te happen en de melk schiet toe. Toeschieten kan ook al gebeuren wanneer de moeder de baby alleen maar hoort huilen. Het toeschieten is een reflex en kan niet door de wil worden tegengehouden of worden opgewekt. De melk kan dan zelfs zo snel vloeien dat de baby zich kan verslikken. Dat is eenvoudig op te lossen door de baby tijdens het toeschieten van de melk af te koppelen en de eerste melk op te vangen in een (hand)doek. Als de melk niet meer spuit, kan de baby opnieuw aangelegd worden en gaat het drinken een stuk rustiger |
|
|
|
|